Vier kenmerken van een gezinshuis
Zo thuis mogelijk
In een gezinshuis willen we kinderen die tijdelijk niet thuis kunnen blijven ‘zo thuis mogelijk’ opvangen. Het moet een plek zijn waar kinderen zich veilig kunnen hechten aan vertrouwde, vaste gezichten. Waar ze zich veilig, geliefd en gesteund voelen. En waar ze ondanks de moeilijke situatie thuis een min of meer ‘gewoon’ gezinsleven kunnen leiden.
In een gezinshuis moet een kind het gevoel hebben: "Wat er ook gebeurt, dezelfde zorgfiguur zal voor mij zorgen."
Professionele zorg
Tegelijkertijd zijn gezinshuisouders professionals in de zorg om kinderen. Daarom zijn ze goed geplaatst om kinderen op te vangen die omwille van traumatische ervaringen moeilijk aarden in een pleeggezin.
Als gezinshuisouder beschik je over de nodige competenties. Het is een betaalde job zodat je over de tijd en (mentale) ruimte beschikt om permanent aanwezig te zijn.
Een positief leefklimaat
Kenmerkend voor gezinshuizen is een sfeer waar ieder kind zich welkom en veilig voelt. Kinderen ervaren dat ze gezien worden, erbij horen. Ze voelen persoonlijke aandacht, niet alleen voor de moeilijkheden waar ze mee te maken hebben, maar ook voor hun talenten en mogelijkheden. De veerkracht van kinderen krijgt alle ruimte om tot z’n recht te komen.
Samen met ouders
Het contact(herstel) met de ouders staat centraal. Ouders blijven betrokken bij het opgroeien van hun kind(eren). Zodat de wereld waarin een kind woont, speelt, leeft en opgroeit zoveel mogelijk één wereld wordt. Eén wereld waarin gezinshuisouders en ouders zich samen inzetten voor de kinderen.
Het principe van gedeeld opvoederschap staat centraal. Gezinshuisouders en ouders zijn gelijkwaardige partners. Ze versterken elkaar in hun rol als opvoeder en communiceren op een transparante manier wat beter kan. Vanuit een openheid en betrokkenheid bied je de ouder voortduren kansen om te leren.