Nele: pleegouder én gezinshuisouder
Dat zorgen in haar bloed zit, merk je meteen. Nele heeft naast twee eigen kinderen ook drie pleegkinderen, ving als pleegouder meerdere crisisbaby’s op, had jarenlang haar eigen kinderopvang en is sinds kort nu ook gezinshuisouder.
Cirkels doorbreken
“Door gezinshuisouder te worden, kan ik doen wat ik graag doe.”, legt Nele uit. Haar gezinshuis bevindt zich in Sint-Truiden, in de voormalige 19-eeuwse herberg Moeder Lambik, al merk je daar binnen niets meer van. Ze is nog maar enkele maanden gestart en bevindt zich volop in de opstartfase. “Ik heb al zo veel bijgeleerd op die paar maanden tijd.”
Voor Nele is gezinshuisouder geen job als een ander. “Het is echt een roeping. Ik heb altijd een groot gezin gewild, altijd graag voor kinderen gezorgd. Maar als gezinshuisouder kan ik nog meer betekenen. Ik hoop dat ik de cirkel van maatschappelijke kwetsbaarheid kan doorbreken voor deze kinderen.” Nele benadrukt hoe belangrijk het is dat kinderen begrijpen waarom ze niet bij hun ouders kunnen wonen. Ze merkt dat dit voor leefgroepkinderen vaak moeilijker is. “Kinderen moeten weten waar ze vandaan komen, zodat ze ook kunnen leren om patronen te doorbreken.”
Broer en zus
In eerste instantie werden er twee kinderen geplaatst in het gezinshuis van Nele, een broer en zus. “Je merkt dat deze kinderen echt in overlevingsmodus staan. Ze hebben voor alles moeten vechten. Als het eten op tafel komt, scheppen ze liefst zo veel mogelijk op en schrokken ze het naar binnen.”
Nele wordt ondersteund door KiJoCo vzw, de jeugdhulpvoorziening die tevens ook haar werkgever is. Die begeleiding acht ze enorm waardevol: “Weten dat je er niet alleen voor staat, dat er mensen achter je staan, geeft een fijn gevoel. Bovendien wordt er veel rekening gehouden met mijn persoonlijke situatie.”
Andere verhalen
"Een kind dat zich echt thuis begint te voelen, dat is het allermooiste."
Het profiel van een gezinshuisouder? Dat moet vooral iemand zijn die er veel goesting in heeft!” vertelt Sofie Van de Velde, die één van de eerste gezinshuizen opstartte in Vlaanderen. Met veel enthousiasme legt ze uit wat zij zo mooi vindt aan haar job.
"Soms daveren je grondvesten wel een keer"
‘Wat zijn de belangrijkste eigenschappen voor gezinshuisouders?’ vroegen we aan Peter en Annemie, die in hun gezinshuis jongeren opvangen. Hun antwoord? ‘Flexibiliteit en stevig in de schoenen staan want soms daveren je grondvesten wel een keer.’
Welkom in het gezinshuis van Hilde en Bert
Al 30 jaar delen Hilde en Bert hun thuis met kinderen en jongeren. Ontdek hoe het leven als gezinshuisouder er voor hen uitziet en waarom ze nog elke dag achter hun keuze staan.